Wyniki Kaziowego Konkursu z Sercem by Upcykling Idea

W Lutym tworzyliście z nami Upcykling-owe serca   i
pokazywaliście jak z niczego,  zrobić coś.
Kaziowy Konkurs z Sercem dobiegł końca.
Prace napłynęły a my cieszyliśmy się na każdy jeden projekt
jak dziecko na prezenty.

Frekwencja nie była zawrotna, ale co tam...

Wasze pomysły, twórcze upcykling-owe działania,

 nas zachwyciły , niektóre nawet zaintrygowały , inne pozytywnie zainspirowały.

I wiecie co? 

Dobrze, że nikt więcej się nie zgłosił, 

bo już mieliśmy problem z przyznaniem miejsc.

Z małej frekwencji wynika jeszcze jedna zaleta,

bowiem dla blogowiczów przypadnie w udziale 6 nagród,

tak, będzie 6 laureatów po 3 miejsca ex aequo... 

No to ruszamy :)

1. Miejsce

Pozytywny Design 

Upcykling z starej butelki po piwie, uszkodzonej książki,

 papierze po pudełku od butów,

"znaleźnej" gdzieś na strychu deski drewnianej, 

kawałka płyty MDF po rozbiórce starej meblościanki...

Z takich właśnie materiałów Ola z Pozytywny Design, stworzyła trzy sercowe projekty DIY

by Upcykling idea; które rozkochały nas w sobie. 

Do pracy zaangażowała także swoją małą siostrzenicę Julkę-

dla której również przygotowaliśmy prezent niespodziankę :)

Panią gratulujemy wygranej.

 ex aequo

Projekt Dom

Upcykling z dna po zardzewiałym koszyku na owoce, 

rękojeści zużytego pędzla, 

 kawałka pozostałej po innym projekcie- płyty MDF.

Z tego wszystkiego i resztek farb powstało

 tablicowe serce DIY by upcykling idea,

a wiecie co w tym jest najlepsze, że Justyna z Projekt Dom

nie wydała ani złotówki na swoje dzieło,

czyli 100 % tego o co nam chodziło  :)

Gratulujemy wygranej i pomysłu.

2. Miejsce 

Nowele Domowe

Upcykling z drewnianej "znaleźnej" deski

 w piwnicy po poprzednich właścicielach,

korkach po winach, pozostałego opakowania po zjedzonym serze...

I z takich właśnie odpadków powstały dwa  niesamowite sercowe 

projekty DIY by Upcykling idea-

 pudełko na drobiazgi i świecznik z ozdobnymi podkładkami. 

Postanowiliśmy oba projekty potraktować jako jedną całość i

tym samym Pani Komodzie z Noweli domowych przyznać drugie miejsce +

do tego dodać małą niespodziankę za sympatię i  trud włożony w podwójną pracę .

Gratulacje.

ex aequo

My Shabby My Dream

Upcykling z starej ramki, starej siatki ogrodzeniowej,

 makulatury i kartoniku-

z tego wszystkiego Ania z My shabby my dream

 stworzyła upcyklingowy prezent DIY 

 dla swojej przyjaciółki, w którym sercem są serca.

Gratulujemy wygranej i przepięknego projektu, 

który kupił również nasze serca.

3. Miejsce

Re-obssesions 

Upcykling z makulatury w wydaniu według nas ,

Mistrzyni skręcania papierowych rurek :)

Tak tą mistrzynią jest  Mariola z Re-obsessions , 

która stworzyła z papierowej wikliny,

 sercowe podkładki DIY by upcykling idea.

Gratulujemy wygranej  i jesteśmy pod ogromnym wrażeniem,

 Twojego papierowego kunsztu.

ex aequo

Kreatywna w wolnym czasie

Upcykling z łupinek po pistacjach, starej doniczki i 

bambusowego patyka. 

Ten sercowy projekt DIY, kompletnie nas zaintrygował.

Basi z Kreatywna w wolnym czasie gratulujemy wygranej trzeciego miejsca

i już zapewne nigdy nie wyrzucimy łupinek po pistacjach :)

Wszystkim uczestnikom dziękujemy za wspólną zabawę i 

jeszcze raz gratulujemy.

 Mamy nadzieje, że  choć trochę zaraziliśmy Was naszą pasją-

 jaką jest Upcykling

i nie były to Wasze ostatnie tego typu działania. 

Chcielibyśmy  wspomnieć o  jeszcze jednym projekcie ,

 który co prawda nie załapał się na wygraną ,

ale również warty jest uwagi.

Bowiem Petra z Bluszczem Oplątane 

zaprezentowała nam Serce DIY by Upcykling idea,

 z skrawków niezużytych materiałów.

Dziękujemy za uczestnictwo i może innym razem się uda :)

I na sam koniec szybkie zestawienie wygranych nagród.

Laureatów proszę o e-mailowy kontakt

spiew.mojej.duszy@gmail.com

 w celu podania danych do wysyłki.

Pozdrawiam Was Marcowo

C.aro

Włączamy oczy, oczy szperaczy- czyli o tym gdzie na łowy...

Co zrobić by umeblować swój dom ? 

Można by było wybrać się tak jak miliony innych ludzi ,

na najzwyklejsze zakupy do jakieś sieciówki 

i kupić upatrzony komplet mebli, 

albo dać się ponieść fantazji i 

z różnych sklepów wyposażyć swoje mieszkanie,

  czy też jeden pokój.

Można by było...

Ale my wolimy wyruszać na łowy.

I to nie takie, za korzystnymi cenami czy też promocjami.

My wyruszam na łowy w poszukiwaniu darmowych skarbów,

do naszych Upcykling-owych lub Refreshing-owych działań.

A kiedy na nie wyruszyć?

Najlepiej jak się dostanie cynk i to najlepiej pod wieczór.

W ciemnościach trzeba bardziej wyostrzyć wzrok szperaczy i

taka mała kieszonkowa latarka, bywa zbawieniem, 

gdy w koło panuje zmrok.

Nie ważne jaki to jest dzień, 

może być to choćby wieczór 14 Lutego- dzień zakochanych.

Ba nawet to jest świetna data dla łowców, 

bo ludzie zajmuje się swoimi sprawunkami i przestają być czujni...

Brzmi to wszystko niczym poradnik dla początkującego złodzieja...

Ale spokojnie, mowa jest o Wystawkach :)

Wygląda to mniej więcej tak...

Cynk dostaliśmy od mojej koleżanki z pracy,

powiadomiła mnie, że w jej rodzinnym  niemieckim miasteczku jest wystawka.

Ludzie zazwyczaj wyrzucają rzeczy dzień przed i to zwykle pod wieczór,

po to by  następnego dnia zostały zebrane przez służby porządkowe.

Wtedy właśnie wyrusza się na łowy z kieszonkową latarką ,

grzebie się w wyrzuconych meblach, 

stertach wyposażenia domowego i wielu innych rzeczach.

Ale w walentynki? 

Kto w takim dniu szuka w śmieciach, 

zamiast jeść romantyczną kolację przy świecach?

My...

Najlepsze są takie dni, właśnie jak ten, kiedy konkurencja sobie odpuszcza.

A konkurencji jest wiele, w szczególność polskich łowców.

Bo jak wiadomo , jak dają za darmo to się bierze :)

Dla mnie ten dzień był ,jeszcze bardziej właściwy na zbieranie wystawki,

 nie tylko z pobudek tymczasowego uśpienia konkurencji.

Walentynki to także rocznica śmierci mojej Babci i zamiast wypłakiwać ostatnie łzy,

zajęłam swoje myśli i ręce czymś innym.

A uwierzcie, że miałam czym zająć...

Między innymi znaleźliśmy komodę z koszami wiklinowymi.

Kocham takie projekty- szybko i łatwo

 można wyczarować z tego...

 

to...

W taki sposób z atelier Śpiewu mojej duszy, wyszedł kolejny projekt,

tym razem mowa o romantycznej komodzie.

Zakochaliśmy się w niej od pierwszego wejrzenia i widzieliśmy w niej piękno, 

które wymagało tylko odpowiedniego odkrycia.

Z każdym jednym szlifem, machnięciem pędzlem, 

przetarciem i odrapywaniem, komoda  stawała się coraz co ładniejsza,

 by w efekcie końcowym upiększyć samą sobą nasze m2.

A Wy , co na to powiecie?

Mebel wymagał odpowiedniego wyszlifowania, był mocno polakierowany

i po około godzinie wspólnego szlifowania zdarliśmy wierzchnią warstwę.

Celowo pozostawiliśmy przetarcia i nie szlifowaliśmy do czystego drewna,

po to by przy malowaniu uzyskać odpowiedni efekt- starego drewna.

Kolejną czynnością jest czyszczeni, odtłuszczanie.

 My robimy to mydlinami z mydła szarego i szczotą-

sposób na eko i niezawodność.

Po wyschnięciu w ruch idzie farba,

 do drewna Biała olejno- ftalowa Śnieżki (około 6 zł);

a do wikliny emalia akrylowa mat- Lux Decor (15 zł).

Jestem ciekawa czy i  Wy wyruszacie też na takie łowy?

A jak tak to gdzie?

Może macie podobne łowiska, a może zupełnie inne?

Dziękuję za komentarze i Waszą aktywność, przypominam również

o Kaziowym Konkursie, który trwa do 29.02.2016-

jeszcze parę dni zostało.

A tym czasem pozdrawiam Was serdecznie i ruszam do dalszej pracy,

bo nasze Atelier po paru wystawkach pęka już w szwach ...

Jeszcze podrzucę tylko nutkę...

Grubson "Na szczycie"

Bo wierzę Babciu,

 jestem tego pewna, 

"(...)w głębi duszy o tym wiem,

że gdzieś na szczycie góry,

 wszyscy razem spotkamy się. (...)

Gdzieś daleko i bardzo wysoko,

gdzie zwykły śmiertelnik nie stąpa tam nogą,

gdzie spokój, harmonia i natury zew,

gdzie słychać szum drzew i ptaków śpiew. "

C.aro

Historia pewnych garnków ... i niespodzianka

 

Mała dziewczynka bawiąca się plastikowymi garnczkami 

w zabawkowej kuchni, gotując zupę na niby dla swoich lalek...

eeeee to nie byłam ja :)

Ja gotowałam ale w  studzience , takim śląskim "guliku"

na górce pod oknem mojej babci.

To była taka czarna duża rura kanalizacyjna wystająca z ziemi na jakieś 30 cm ,

zakończona większą obręczą i  obsadzonym w niej włazem- 

z czasem nazbierało się tam ziemi, uszczelniając wszystko i 

wytworzył się specjalnie dla mnie płytki garnek :) 

Ochh co ja tam nie warzyłam-

bazą każdego przepisu była koniecznie deszczówka,

a reszta w zależności od tego co było pod ręką- 

trochę liści, parę gałązek, może jakieś kwiatki.

Wszystko mieszałam jakimś wielkim patykiem.

A dla kogo gotowałam ? -najczęściej dla Babci.

Wołałam ją aby skosztowała czy moje popisowa zupa jest dobra-

 w końcu opinia tak wyśmienitej kucharki była dla mnie niewątpliwie znacząca.

Babcia kiwała tylko głową , że jest najedzona

 ale na pewno moje dzieło jest przepyszne.

Po czym oferowała mi, takiej biednej zmęczonej

cztero-pięciolatce prawdziwą zupę,  najlepszy rosół na świecie.

Tak dziecko bawiące się w guliku- to ja :)

Nie , żebym nie miała zabawek, bo miałam ich pod dostatkiem,

po prostu jakoś nie przyszło mi do głowy, 

że może fajnie by było mieć jakieś

zabawkowe, kolorowe garnczki i 

gotować w bardziej wykwintnych warunkach...

Za to taki pomysł przyszedł mi to do głowy jakieś 20 lat później ...

"Co się od wlecze to nie uciecze "

...podczas przeglądania jednej z stron internetowej

Znalazłam tam piękne błękitne garnki;

bardziej wykwintne warunki jako takie już miałam, czyli swoją kuchnię- 

a więc brakowało mi tylko ich, 

tak tylko ich - tych pięknych emaliowanych garnków...

A więc, komplet czterech błękitnych emaliowanych garnków  z pokrywkami (229 zł),

 oraz mały garnczek na mleko (19,90 zł) ,

prosto z

 trafiły do mojej kuchni ...

Sprawdzają się świetnie, jedzenie szybko się w nich gotuje,

są łatwe w utrzymaniu czystości i wyglądają obłędnie...

Stworzyłam do nich także mały Refreshing-owy projekt DIY

i z znaleźnych na wystawce starych drewnianych desek

stworzyłam podkładki pod garnki-

by móc je odstawić do wystygnięcia po gotowaniu...

Jak widzicie podkładki okazały się także wspaniałym 

elementem dekoracyjnym w naszej kuchni

 i świetnie komponują się z całością.

A teraz , mam dla Was małą niespodziankę.
Dzięki uprzejmości firmy GARNECZKI
oraz mojej  całkowicie uzasadnionej pochlebnej opinii na ich temat,
otrzymaliśmy rabat 10% na zakupy w ich sklepie internetowym.

Drodzy Czytelnicy, Blogowicze wystarczy, że przy składanym zamówieniu do 29.02.206

wpiszecie kod rabatowy IFY2A319 

Muszę się Wam przyznać, że niezwykle cieszę się na ten rabat,

bo już upatrzyłam sobie parę ciekawych rzeczy...

 garneczki.pl to nie tylko garnki i różnorodne naczynia- zastawy,

to także tekstylia i dekoracje, a wszystko w pięknej oprawie,

koniecznie zobaczcie sami...

A tymczasem chciałam Wam wszystkim podziękować, 

za komentowanie i odwiedzanie mojego bloga.

Ostatni post "Napędzani Nitro- czyli transfer po domowemu" 

zdobył rekordową oglądalność- aż 352 odsłony.

Przypominam również o Kaziowym Konursie z sercem,

pierwsze projekty już do nas napłynęły,

Pani Komoda i Projekt Dom-

 zaprezentowali upcyklingowe serca DIYw ich wykonaniu, 

gratulujemy pomysłów i jesteśmy pod ogromnym wrażeniem.

Podziwiajcie, inspirujcie się i zapraszamy do udziału :)

Miłego Kochani C.aro

Napędzani Nitro- czyli transfer po domowemu...

Domowy transfer, pewnie każdy kiedyś o tym słyszał-

odbicie lustrzane napisu bądź obrazka wydrukowane na drukarce laserowej;

odpowiednio przygotowany materiał pod transfer;

rozpuszczalnik Nitro;

ręcznik papierowy, łyżka, nożyczki.

Wydaje się proste?

Też tak myślałam..

Jednak trening czyni mistrza...

Nasz pierwszy transfer wykonaliśmy na potrzeby 

Kaziowego Konkursu z sercem.

Najpierw wydrukowaliśmy zaprojektowany wcześniej napis

Be Happy, niestety mamy drukarkę atramentową, więc

musieliśmy skopiować napis w punkcie ksero na drukarce laserowej.

Dobrze, że wykonaliśmy 10 kopi :)

Później zaczęła się zabawa i pierwsze próby

 transferu na uprzednio pomalowane, na biało tabliczki.

Ha, ha, ha...

Na początku ostrożnie nasączyliśmy ręcznik papierowy rozpuszczalnikiem,

szybko zakręciliśmy i tamponowaniem namaczaliśmy papier.

I co fiasko...

Więc bardziej nasączyliśmy ręcznik papierowy i już nie ostrożnie...

a potem jeszcze szybciej tamponowaliśmy papier z drukiem..

Coś tam wyszło, a raczej wszystko się pomazało.

Napis gdzie, nie gdzie się odbił, gdzie nie gdzie rozmazał

w innych miejscach nitro rozpuścił całą białą farbę na tabliczce.

Fiasko...

Mąż przyniósł drugą tabliczkę i ta sama zabawa,

może szybciej, może mniej, może więcej, może wolniej...

Nie udany transfer zmazywaliśmy ,

z już nie białych tabliczek i próbowaliśmy od nowa .

Za którąś nieudaną próbą , zrobiło się wesoło,

śmialiśmy się nie wiadomo z czego i mąż w przebłysku mądrości,

zauważył, że jak prasa drukarska  w dawnych czasach coś odbijała ,

to mocno prasowało się druk.

No tak w tym momencie przypomniałam sobie , że w przepisie była mowa o łyżce,

ba nawet sobie taką przygotowałam , ale jakoś przy zapachu nitro zapomniałam o niej...

grafika z www.12southtaproom.com

Postanowiłam zapytać Dr.Google jeszcze raz, jak wykonać ten transfer,

bo domyślałam się , że robimy więcej rzeczy nie tak :)

Trafiłam na blog pewnej mądrej Kobiety,

która opisując transfer na samym początku słusznie napisała,

otwórzcie OKNA, albo wykonujcie go na zewnątrz :)

Ha, popatrzeliśmy się na siebie z Mężem i zrozumieliśmy dlaczego nam tak wesoło,

rzuciliśmy się do przewietrzenia mieszkania i dalszej lektury porad ...

Problem był również z samym podłożem,

 bowiem transfer najlepiej wykonywać na naturalnym drewnie;

a jak już pomalowanym to dwu warstwowo,  farbą akrylową .

Ja miałam tabliczki pomalowane farbą olejno-ftalową :)

No i trafna uwaga mojego Męża- namoczony napis mocno docisnąć łyżką.

Tym razem transfer się udał, tabliczki wymagały trochę poprawek,

w tym celu namaczałam stary czarny marker w pigmencie do farby -czarnym i

nim poprawiałam napis.

Znacie go ?

Pod kolejną zabawę z transferem przygotowałam już inne podłoże,

otworzyłam okna i wykonaliśmy go w 5 minut :)

Akurat gościłam u siebie moją Przyjaciółkę,

która była zaskoczona, szybkością, łatwością i jakością transferu .

No to ciach- dokumentacja naszej wspólnej pracy:

Obrzyn z odzysku- znaleziona na wystawce, wyszlifowany.

 

Potem zalakierowałam deseczkę, bezbarwnym lakierem.

I po wyschnięciu doczepiłam do niej łańcuszek, 

który swoją drogą jest z odzysku :)

I WUALA :) 

Muszę przyznać , że mam apetyt na więcej transferów i 

już pracuje nad nowym projektem :)

Tymczasem dalej zapraszamy do udziału w Kaziowym Konkursie z Sercem.

Meldujemy, że pierwsze koty za płoty i już pierwsza praca do nas napłynęła

 od Pani Komody.

Podziwiajcie, inspirujcie się, twórzcie i bawcie się z Nami...

No i oczywiście podrzucam nutkę tym razem jest to "5 MINUT"

Poparzeni Kawą Trzy 

Pozdrawiam

C.aro